fagregorian2017526jalali139635622online1fulltext
faتأثیر یون فلوئوراید بر رفتار خوردگی سیم‌های ارتودنسی NiTi و NiTiNb در محلول کلراید<subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>به منظور حفظ سلامت دندان‌ها در طول عملیات ارتودنسی، به بیماران دهان‌شویه‌های فلوئوراید تجویز می‌شود. از این حیث تاثیر یون فلوئوراید بر خوردگی سیم‌های ارتودنسی حائز اهمیت می‌باشد. در مطالعه حاضر تاثیر یون فلوئوراید بر رفتار خوردگی حفره‌ای سیم‌های ارتودنسی NiTi و NiTiNb در محلول حاوی یون کلراید توسط آزمون‌های پلاریزاسیون با پتانسیل متغیر و پلاریزاسیون با پتانسیل ثابت بررسی شده است. نتایج حاصل نشان می‌دهد که سیم ارتودنسی NiTi در محلول حاوی یون کلراید دچار خوردگی حفره‌ای می‌شود و اضافه شدن یون فلوئوراید به محلول با افزایش پتانسیل حفره‌دار شدن به مقادیر مثبت‌تر، حاکی از قابلیت بازدارندگی این یون را می‌کند، به طوری‌ که با کاهش غلظت یون کلراید و افزودن یون فلوئوراید، پتانسیل خوردگی حفره‌ای افزایش می‌یابد. سیم ارتودنسی NiTiNb علی‌رغم اینکه در محلول فلوئوراید رفتار پسیو نشان داد در محلول حاوی یون فلوئوراید و کلراید دچار خوردگی حفره‌ای شده است.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>خوردگی حفره‌ای، یون کلراید، یون فلوئوراید، سیم ارتودنسی NiTi، سیم ارتودنسی NiTiNb؛</keyword_fa><keyword /><start_page>19</start_page><end_page>30</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1475</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>محمد هادی</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>مؤید</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>استاد گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>راضیه</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>توسلیان</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>مصطفی</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>میرجلیلی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>استادیار گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>بررسی تاثیر حرارت ورودی بر روی مقاومت به خوردگی لایه روکشی فولاد زنگ‌نزن با استفاده از فرآیند جوشکاری قوس الکترود تنگستن و گاز محافظ</title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>روکش کاری فولادها با پوششی از فولاد مقاوم به خوردگی هم از نظر اقتصادی و هم به دلیل کاهش احتمال تخریب‌های شدید ناشی از خوردگی، یکی از فرآیندهای مورد توجه در صنعت می باشد. روکش کاری با استفاده از جوشکاری قوس الکترود تنگستن و گاز محافظ به دلیل دارا بودن ویژگی هایی منحصر به فردی از قبیل کیفیت بالای روکش، اتصال و چسبندگی خوب روکش به فلز پایه، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق از فولاد‌های زنگ نزن آستنیتی ER309L به عنوان لایه اولیه و E316L به عنوان لایه نهایی در فرآیند روکش کاری بر روی فولادGr70 -SA516 با استفاده از فرآیند جوشکاری قوسی الکترود تنگستن و گاز محافظ (GTAW) استفاده شده است. همچنین تاثیر حرارت ورودی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. میزان فریت توسط دستگاه فریت سنج و نمودار WRC اندازه گیری شده است. مقاومت به خوردگی نمونه‌ها به روش پتانسیو دینامیک مورد ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به نتایج بدست آمده مشاهده شد که با افزایش حرارت ورودی، مقاومت به خوردگی کاهش می یابد و بیشترین مقاومت به خوردگی در حرارت ورودی حداقل(j/mm5/574) مشاهده گردید.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>روکش کاری، حرارت ورودی، مقاومت به خوردگی </keyword_fa><keyword /><start_page>31</start_page><end_page>44</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1479</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>اسماعیل</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>جعفری</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>استادیار گروه مهندسی مواد دانشگاه آزاد اسلامی شیراز</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>پژمان</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>نیرومند</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>کارشناس ارشد متالورژی</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>بررسی پوشش‌های چندمرحله ای اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمائی بر روی تیتانیوم برای کاربردهای پزشکی</title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>در این مطالعه تأثیر تعداد مراحل پوشش دهی بر مورفولوژی و خواص پوشش ایجادشده بر روی تیتانیم خالص تجاری توسط روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی با جریان DC موردمطالعه قرار گرفت. پوشش دهی به‌صورت دومرحله‌ای و در دو الکترولیت سیلیکاتی و کلسیم فسفاتی انجام گرفت. تأثیر مرحله دوم پوشش دهی بر مورفولوژی و ترکیب شیمیایی، فازهای موجود در پوشش و مقاومت به خوردگی پوشش توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مجهز به آنالیز عنصری (EDS)، پراش اشعه ایکس (XRD) و آزمون پلاریزاسیون خطی بررسی شد. در پوشش دومرحله‌ای سیلیکاتی-کلسیم فسفاتی، با توجه به کم بودن ضخامت لایه سیلیکاتی و بیشتر شدن تبادل الکترون از زیرلایه، ولتاژ اعمالی در مرحله دوم کمتر بوده و منجر به کوچک‌تر شدن حفرات در نهایت بهبود خواص خوردگی پوشش نسبت به حالت تک‌مرحله‌ای می‌گردد، در حالی که در پوشش دومرحله‌ای کلسیم فسفاتی -سیلیکاتی به دلیل ضخامت بالای لایه کلسیم فسفاتی و به‌کارگیری ولتاژ بالاتر در مرحله دوم، حفرات درشت‌تر شده و مقاومت به خوردگی پوشش کاهش یافته است. </abstract_fa><abstract /><keyword_fa>اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی، دومرحله‌ای، تیتانیم، مقاومت به خوردگی، پوشش زیست‌سازگار</keyword_fa><keyword /><start_page>45</start_page><end_page>58</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1527</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>محمد</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>قربانی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>استاد، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>سمیرا</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>احمدنیا</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>پژوهشگر پسادکتری، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>سپیده</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>علی‌اصغری</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>استاد، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>بررسی تاثیر چـرخـه کـاری بر رفتار خوردگـی پوشش نانـوکامپوزیتـی Ni-Cu-CeO2 بـه روش رسـوب‌دهـی الکتروشیمیایی پالسی</title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>در این تحقیق، نتایج تاثیر چرخه کاری بر مقاومت به خوردگی و پوشش نانو کامپوزیتی نیکل- مس- اکسید سریم ( Ni-Cu-CeO2 ) از آبکاری به روش رسوب دهی الکتروشیمیایی پالسی ارائه شد. پوشش نانو کامپوزیتیNi-Cu-CeO2 از طریق رسوب همزمان نانو ذات اکسید سریم با اندازه میانگین ذرات 10 تا 30 محصول شرکت لیفلان آمریکا با درجه خلوص 97/99 درصد و ساختار کریستالی سریا (ceria) در زمینه نیکل - مس در طی مدت زمان فرایند آبکاری بدست آمد. میانگین اندازه ضخامت پوشش نانو کامپوزیتی بر روی زیر لایه ی فولادی کم کربن از جنس ورق 37.st، mµ 26 بدست آمد. مورفولوژی سطح و ترکیب پوشش‌ها توسط میکروسکوپ الکترونی گسیل میدانی ( FESEM) مجهز به دستگاه آنالیز EDX مورد بررسی قرار گرفت. مشاهده شد که مورفولوژی سطح پوشش نانو کامپوزیتی Ni-Cu-CeO2، هموارتر و متراکم تر، همراه با ساختار ریز و نانو ذرات اکسید سریم به صورت یکنواخت در زمینه نیکل - مس پوشش توزیع شده اند. رفتار الکتروشیمیایی پوشش‌ها در محلول 3.5 درصد NaCl در دمای°C 25 توسط پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج آزمون پلاریزاسیون نشان داد که با افزایش چرخه کاری، جریان خوردگی افزایش یافته و پتانسیل خوردگی به مقادیر با پتانسیل منفی تر میل می کند. در نتیجه منجر به کاهش مقاومت به خوردگی پوشش می شود. همچنین نتایج آنالیز EDX نشان داد که با افزایش چرخه کاری میزان نانو ذرات در پوشش کاهش پیدا می کند.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>رسوب دهی الکتروشیمیایی پالسی، پوشش نانو کامپوزیتی Ni-Cu-CeO2، چرخه کاری، مقاومت به خوردگی، امپدانس</keyword_fa><keyword /><start_page>71</start_page><end_page>80</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1529</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>منصور</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>فرزام</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>دانشیار، گروه مهندسی بازرسی فنی، دانشگاه صنعت نفت آبادان</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>احمد</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>منصوری</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>گروه مهندسی مواد، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>ارائه راهبرد جدید برای پیش‌بینی عملکرد پوشش‌های محافظ سطوح داخلی قبل از استفاده در سرویس</title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>پیش‌بینی عملکرد حفاظتی پوشش‌ها قبل از استفاده در میادین عملیاتی فاکتوری بسیار مهم و كلیدی می‌باشد. انجام آزمایشات كنترل كیفیت مطابق استانداردهای بین‌المللی غالباً زمانبر و نتایج آنها نیز کیفی است. در این پژوهش سعی شده است، راهبردی جدید برای سنجش عملکرد پوشش‌های سطوح داخلی مخازن و ظروف پالایشگاهی تهیه شود که ضمن سرعت در ارزیابی، بتوان با استفاده از نتایج کمی، قضاوت دقیق‌تری از خواص حفاظتی پوشش‌ها به عمل آورد. آزمایشات خیساندن پوشش، غوطه‌وری و امپدانس الكتروشیمیایی در دمای بالا و چسبندگی خشک و تر بعد از اتمام آزمایش غوطه‌وری، به عنوان آزمون‌های كلیدی انتخاب و بر روی چهار پوشش اپوکسی تجاری مختلف انجام شده است. با انجام آزمایشات آنالیز شیمیائی مانند طیف سنجی FTIR و آنالیز حرارتیTGA بررسی واکنش مخلوط استوکیومتری دو جز اپوکسی و هاردنر و خواص فیزیکی ماتریس پلیمر و تاثیر آن بر مقاومت پوشش در مقابل خوردگی بررسی شده است. نتایج آزمایشات آنالیزی مختلف نشان داد كه پوشش‌های انتخابی به لحاظ ساختار شیمیائی و دمای انتقال شیشه‌ای (Tg) متفاوت می‌باشند. نتایج حاصل از آزمایشات مکانیکی و الكتروشیمیایی نیز موید آن است که عملکرد حفاظتی این پوشش‌ها تابع ساختار شیمیائی و دمای Tg ماتریس پلیمری می‌باشد. از سوی دیگر با استفاده از این راهبرد پیش‌بینی عملکرد حفاظتی پوشش‌ها در مدت کوتاه و به صورت کمی امکان‌پذیر است. نتایج آزمایشات انجام شده روی این چهار نوع پوشش اپوکسی نشان داد که اگر چه نوع پایه پوشش در هر چهار مورد اپوکسی و بنا به توصیه سازنده مناسب برای استفاده در شرایط سرویس است اما عملکرد حفاظتی و مقاومت آنها در مقابل نفوذ الکترولیت بسیار متفاوت می‌باشد.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>خوردگی، پوشش اپوکسی، آزمایش غوطه‌وری، امپدانس الكتروشیمیایی، چسبندگی تر </keyword_fa><keyword /><start_page>81</start_page><end_page>94</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1621</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>فرشته</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>رضایی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>استادیار، گروه پژوهش پوشش، پژوهشكده‌ی حفاظت صنعتی، پژوهشگاه صنعت نفت</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>اسمعیل</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>اکبری‌نژاد</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>استادیار، گروه پژوهش پوشش، پژوهشكده‌ی حفاظت صنعتی، پژوهشگاه صنعت نفت</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>اثرولتاژ اعمالی بر پوشش ایجاد شده به روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی (PEO) روی فولاد آلومینایز </title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>در این پژوهش، از روش غوطه‌وری گرم (دمای‌ °C750 و زمان 5 دقیقه) برای ایجاد پوشش آلومینیمی بر روی زیرلایه فولادی استفاده شد. سپس برای افزایش مقاومت به خوردگی پوشش آلومینیمی ایجاد شده، از روش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی استفاده گردید. به منظور بررسی اثر ولتاژ اعمالی در فرایند PEO روی لایه‌های تولید شده، از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) برای میکروساختار و آنالیز پراش پرتوایکس (XRD) برای آنالیز فازهای پوشش استفاده شد. رفتار خوردگی نمونه‌ها نیز توسط آزمون‌های پلاریزاسیون در محلول 5/3 % سدیم کلرید بررسی گردید. نتایج نشان دادند که نمونه پوشش‌دهی شده در ولتاژ 400 ولت، با درصد تخلخل (86/4) و ضخامت پوشش( μm30)، دارای چگالی جریان خوردگی 8-10× 88/2 بوده که نسبت به ولتاژ‌های اعمالی v350 وv450 به ترتیب با چگالی جریان‌های خوردگی 7-10× 04/1 و7-10× 18/2ورفتار خوردگی بهتری از خود نشان می‌دهد و مقاومت به خوردگی آن نسبت به ولتاژهایv350 وv450 به ترتیب 98/1 و 5/2 برابر شده است.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>غوطه‌وری گرم، فولاد آلومینایز شده، اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی، مقاومت به خوردگی</keyword_fa><keyword /><start_page>7</start_page><end_page>18</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1628</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>محسن</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>ساکت بجندی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>کارشناس ارشد مهندسی مواد، خوردگی و حفاظت مواد، بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه تهران</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>چنگیز</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>دهقانیان</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>استاد، بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه تهران</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>سید محمد</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>نوری</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>کارشناس ارشد مهندسی مواد، خوردگی و حفاظت مواد، بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه تهران</affiliation_fa></author></author_list></article><article><language>fa</language><article_id_doi /><title_fa>بررسی رفتار خوردگی پوشش سرامیکی ایجاد شده به روش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی روی زیرلایه تیتانیم خالص در محیط شبیه ساز بدن</title_fa><title /><subject_fa /><subject /><content_type_fa /><content_type /><abstract_fa>پوشش دهی به روش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسما یی روشی نسبتا جدیدی برای افزایش مقاومت به خوردگی فلزاتی مانند تیتانیم، آلومینیم، منیزیم و زیرکونیم می باشد. در این مقاله به بررسی اثر افزودن هیدروکسید سدیم بر ریزساختار و مقاومت به خوردگی پوشش ایجاد شده توسط الکترولیت فسفاتی روی زیرلایه تیتانیم خالص به روش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی پرداخته می شود. به منظور بررسی رفتار خوردگی، نمونه‌ها در محلول رینگر قرار داده شدند و آزمون‌های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی مورد استفاده قرار گرفتند. ریزساختار، فازهای موجود در پوشش و آنالیز شیمیایی آن به ترتیب با استفاده از تصاوبر میکروسکوپ الکترونی روبشی، الگوی پراش پرتو ایکس و طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس بررسی شدند. نتایج حاصل از آزمون خوردگی نشان داد که افزودن هیدروکسید سدیم به الکترولیت پوشش دهی سبب افزایش مقاومت به خوردگی پوشش خواهد شد. افزودن هیدروکسید سدیم باعث کاهش ولتاژ شکست دی الکتریک و جذب بیشتر فسفر می شود. همچنین با تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی مشخص شد که حضور هیدروکسید سدیم باعث اصلاح ساختار پوشش، کاهش حفرات سطحی و رشد پوشش می شود.</abstract_fa><abstract /><keyword_fa>تیتانیم، اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی، هیدروکسید سدیم، خوردگی، ریزساختار.</keyword_fa><keyword /><start_page>59</start_page><end_page>70</end_page><web_url>ica.ir/details.aspx?id=1630</web_url><author_list><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>آرش</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>فتاح الحسینی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>Yes</coreauthor><affiliation_fa>دانشیار، گروه مهندسی مواد دانشگاه بوعلی سینا، همدان</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>مسعود</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>رکنیان</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مواد دانشگاه بوعلی سینا، همدان</affiliation_fa></author><author><first_name /><middle_name /><last_name /><suffix /><affiliation /><first_name_fa>سید‌امید</first_name_fa><middle_name_fa /><last_name_fa>گشتی</last_name_fa><suffix_fa /><email /><code /><orcid /><coreauthor>No</coreauthor><affiliation_fa>دکتری، گروه مهندسی مواد دانشگاه بوعلی سینا، همدان</affiliation_fa></author></author_list></article></articleset></journal>